anasayfa       fotoğraflar     iletişim kuranlar   duyurmak istediklerimiz   adları bilinenler   öğretmenlerimiz    yitirdiklerimiz   linkler

		ALBAYIN ZART ZURTU                  AYHAN ALTAY

           1969 - 1970 öğretim yılı. O yıllarda bizim kısaca Askerlik Dersi dediğimiz “Milli Güvenlik” derslerine subaylar genellikle de Albaylar girerlerdi. Çorum İlköğretmen Okulu 5-D sınıfının Askerlik Dersine de bir albay gelmekteydi.

           Hani burada öncelikle bizim D’lileri tanıtmak gerek diyorum. Yatılı okul öğrencilerinin tümünün özendiği Rıfat Ilgaz’ın “Hababam Sınıfı”dır ya. Ehhh, bizim de onlara özentimiz vardı.

           Haaa, bizim bir de üç kişilik sınıf yönetim kurulumuz, gelirini her ay ödenti veren tüm sınıftan sağlayan ve parası bitenlere borç veren sandığımız vardı. Yönetim kurulumuz acil durumlarda karar alırdı ve bu karara tüm arkadaşlar uyarlardı. Bir kezinde “yazılıda boş kâğıt verme” eylemi yapmıştık da bir arkadaşımız uymamıştı. O arkadaşla tüm sınıf selamı sabahı kesmişti de yaptığına yapacağına pişman etmişti arkadaşı.

           Neyse! Biz dönelim askerlik dersine. Bizim albay alışmış “zart zurt” etmeye. Her ders bize de zart zurt ediyor. Yok efendim “zayıf verirmiş” yok “sınıfta bırakırmış. Yer miyiz ulan biz? Senin albaylığın kışlada söker, burası okul.

           Bir gün yine geldi. Sınıf sorumlusu Lütfi -ki yatılı okullarda ona mümessil denir- “Dikkaaaat” çekince hazır ola geçerek karşıladık. Yazılı yapacağını yine zart zurtlar ekleyerek söyledi. Bir yanda kağıtlar hazırlanırken yönetim kurulu “boş kâğıt verme eylemi” kararını almıştı bile.

           Soruları yazdık. Kürsünün önündeki sıradan başlayarak çorap söküğü gibi yanıtsız kağıtları kürsüdeki albayın önüne bırakarak bahçeye çıktık.

           Az sonra nöbetçi öğrenci -ki son sınıflardan olurdu- geldi. Albayın bizi çağırdığını, soruları istediğimiz gibi değiştirebileceğini, dersliğe gelmemizi istediğini söyledi. Sonuçta çağıran albaydı ama orası kışla değildi. Umursamadık bile. Sonrasında Okul müdürümüz geldi. Biraz setçe “hepiniz derhal dersliğe” diye seslendi. Süklüm püklüm gittik dersliğe. Albay kürsüde donmuş kalmıştı. Daha bir şey söylemeye gerek kalmadan ders sonu zili çaldı.

           O günden sonra albay bir daha okulla hiç gelmedi. Genç bir teğmenle öğretim yılını tamamladık.

 

Corumio 30.06.2025